Aliağa'nın Sarı Direksiyonları

Sanayinin gürültüsü, limanların uğultusu, sabahın ilk vardiyasına giden işçilerin ayak sesi… Ve bir de direksiyon başında gün doğmadan yola çıkan taksiciler vardır.
Kimileri için bir taksi sadece sarı bir araçtır.
Her gün yüzlerce işçi, mühendis, misafir, yabancı bu kente geliyor.
Ve ilk karşılaştıkları şey bazen bir taksi oluyor.
İşte o an, o direksiyonun arkasındaki kişi sadece bir şoför değildir.
O, kentin vitrini olur
Aliağa’da taksi; hastaneye yetişmeye çalışan yaşlı bir amcanın umududur, gece vardiyasından çıkan işçinin güvenli yoludur, yağmurda otobüs bekleyen bir vatandaşın kurtuluşudur.
Bugün Aliağa’nın sokaklarında dolaşın…
Direksiyon başındaki o insanların çoğu sabahın karanlığında kontak çevirir. Gün boyu trafikte, sıcakta, soğukta ekmeğinin peşinde koşar.
Kolay mı?
Değil.
Yakıt fiyatı ayrı dert…
Araç masrafı ayrı dert…
Uzayan trafik, daralan yollar, bitmeyen stres ayrı dert…
Ama yine de direksiyon başındalar.
Çünkü o direksiyon sadece bir meslek değil;
bir aileyi ayakta tutan ekmek kapısıdır.
Aliağa’da taksicilik sabır ister.
Gecesi vardır, gündüzü vardır.
Bayramı yoktur, tatili yoktur.
Bir müşteri gelir, memnun ayrılır…
Bir müşteri gelir, belki derdini anlatır.
Bazen taksi şoförü sadece şoför değildir; dinleyen bir insan, dert ortağıdır.
Bugün Aliağa’nın büyüyen trafiğini konuşuyoruz.
Sanayisi büyüyor, nüfusu artıyor.
Ama unutmayalım…
Bu kentin sokaklarında yıllardır direksiyon sallayan taksiciler de bu şehrin emekçileridir.
Onlar da Aliağa’nın görünmeyen yüzüdür.
Bir gün yolunuz düşerse, bir taksiye binin…
Sadece arka koltukta oturmayın.
Bir de direksiyonun arkasındaki emeği görün.
Çünkü bu şehirde ekmek, bazen dört teker üzerinde kazanılır.